Bekijk hier de nieuwjaars toespraak 2021 van Burgemeester van der Meijs – Van de Laar

,

Beste Doesburgers,

In een normaal jaar zou ik u toegesproken hebben in een volle Gasthuiskerk. We zouden handen geschud hebben, hier en daar wat zoenen, en elkaar het allerbeste voor 2021 gewenst hebben. Na mijn toespraak zouden we het glas heffen, een hapje nuttigen, en na een gezellig uurtje of zo weer terug naar huis gegaan zijn.

Dit jaar is alles anders. Van alles wat ik net gezegd heb, is nog maar één ding mogelijk: Elkaar het allerbeste wensen voor het nieuwe jaar.

Dat het afgelopen jaar waarschijnlijk voor velen het meest bijzondere jaar in hun leven geweest is, zal iedereen beamen.
Het jaar, dat zo positief en voortvarend begon, kwam in het voorjaar door COVID-19 tot stilstand. Met alle gevolgen van dien. Grote gevolgen voor ondernemers, horeca, scholen, zorgmedewerkers, ouderen, organisatoren van evenementen, sportverenigingen, eigenlijk voor iedereen.

Doordat de maatregelen in de zomer versoepelden, en veel mensen vakantie vierden in eigen land, was het erg druk in ons mooie Hanzestadje.
Fijn voor de ondernemers, maar soms wat minder fijn voor de bewoners in de binnenstad.

En wat heb ik iedereen bewonderd in onze stad het afgelopen jaar!

Zonder al te veel morren werden de schouders eronder gezet. De lokale bevolking probeerde de getroffen ondernemers zoveel mogelijk te helpen door lokaal in te kopen. Het omzien naar elkaar. Spontane acties voor ouderen, die dit jaar erg eenzaam konden zijn. Het opzetten van een hulplijn. Verenigingen en vrijwilligers die binnen de beperkingen zoveel mogelijk door gingen. Evenementenorganisitaties, die al hun harde werken in het water zagen vallen omdat er niets door kon gaan.

Ook intern bij de gemeente: alles ging eigenlijk vrij snel gewoon door. Vanuit huis en digitaal. Het uitvoeren van extra taken zoals de uitkeringen voor ondernemers die getroffen zijn door de crisis. Handhavers en politie die te maken kregen met steeds ander noodverordeningen, en andere regels. Een college en gemeenteraad die gewoon doorgingen met besturen van onze stad, zoveel mogelijk digitaal.

Maar we deden het. Met z’n allen. We mopperden allemaal wel eens, er zijn dagen dat we het allemaal spuugzat zijn, maar we staan er wel.

Deze tijd besef ik me meer dan ooit dat ik in mijn handjes mag knijpen als burgemeester van Doesburg. Hoe eigenwijs we ook met z’n allen af en toe kunnen zijn, alles valt in het niet bij het saamhorigheidsgevoel dat u en ik ervaren. Samen kunnen we dit. Schouder aan schouder. ( met anderhalve meter ertussen dan.)

Ook wil ik stilstaan bij de verliezen die er geleden zijn in onze stad. Direct of indirect door COVID. Families die op een heel andere en sobere manier vorm moesten geven aan het laatste afscheid van een dierbare. En dat deden en droegen. Mateloos bewondering heb ik daarvoor.

Het komende jaar zal het beter worden. Het vaccin komt eraan, het virus gaat terrein verliezen.
Maar we zijn er nog niet. We moeten nog een stukje door het zuur heen, voordat we aan het zoet kunnen beginnen.
Voordat we weer het bruisende stadje kunnen laten zien waar we zo ongelooflijk trots op zijn.

Landelijk zien we dat elke actie, elke maatregel weerstand en kritiek oplevert. Daar doet onze stad niet aan mee. Wij accepteren in meerderheid dat dit een crisis is, die ongeëvenaard is, na de Tweede Wereldoorlog . Dat er geen blauwdruk is hoe we die moeten oplossen.
Zoals schrijver en journalist Bas Heijne afgelopen weekend zei: “ Je moet je in het achterhoofd houden dat we niet door genieën bestuurd worden. Dat wisten we toch al? Deze mensen worden ook geconstateerd met zulke complexe uitdagingen waardoor in de maatregelen allerleionrechtvaardigheden sluipen ( de een mag wel, de ander niet).

In plaats van steeds te wijzen naar landen die het beter of slechter zouden doen, zou ik zeggen: ieder land komt in deze crisis zichzelf tegen. Ieder land ontdekt zijn zwakke punten, zoals ieder individu ontdekt waar hij goed tegen bestand is, waartegen minder of helemaal niet. Doe daar iets mee, leer daarvan” ( Einde citaat)

Lieve Doesburgers, hopelijk kunnen we dit jaar een beetje de balans opmaken van deze crisis. En ik hoop met realiteitszin, goede moed, en vooral vertrouwen.

Vertrouwen in elkaar, dat we allemaal geprobeerd hebben het goede te doen.

Ik mis u allemaal. Ik vertrouw erop dat we over een jaar, in de Gasthuiskerk elkaar weer kunnen begroeten , het glas kunnen heffen en het beste kunnen wensen.

Alle goeds voor 2021 en blijf gezond!